Thai Lunch
Written on September 24, 2002
สองเสาร์ที่แล้ว พี่ประภาหรือพี่ตุ๊กซึ่งเป็นหญิงไทยใจกล้า ทำงานตำแหน่งเดียวกับฉันแต่ที่สาขาวู้ดบริดจ์ (Woodbridge) เขามาหาฉันที่โรงเรียนสาขาแมแนสแซส (Manassas) ในขณะที่ฉันทำงาน(O.T.)อยู่ เธอไปช็อปปิ้งแล้วก็เลยแวะมา หอบอาหารมาให้พร้อมขนมไทย ๆ หลายอย่าง ใจดีจริง ๆ ซึ้ง ๆ ๆ
ขนมที่ว่าก็มีกระท้อนกวน กับทุเรียนกวนอย่างดีซึ่งพี่ชายของพี่ประภาเขากวนมาให้จากเมืองไทยสด ๆ ร้อน ๆ โอยยยย ลาภปากแท้เด้อ
วันนี้ก่อนออกจากบ้านมาทำงาน ก็ค้นหาอาหารกลางวันเอามากินด้วย เพราะปรกติฉันจะไม่ออกไปกินข้าวตามร้านอาหาร พักเที่ยงมักจะเทมาม่าใส่ชามเติมน้ำร้อน หรือไม่ก็หาอะไรมาจากบ้าน วันนี้ไม่มีอะไรน่าสนใจ เหลือบไปเห็นทุเรียนกวนในตู้เย็น เกือบจะคว้ามาแล้วเชียว แต่ฉุกคิดได้ว่าเอามาก็กินไม่ได้ เพราะเดี๋ยวส่งกลิ่นรบกวนเพื่อนร่วมงาน
เฮ้อ มื้อกลางวันของฉันวันนี้ก็เลยมีแค่ไวไวรสต้มยำหมูที่ไม่มีหมูไม่มีผัก มีแต่เส้นป่น ๆ กับน้ำ ของหวานเป็นกระท้อนกวนค่ะ
Filed in: One Day At a Time.
หุ หุ หุ น่ากินจังเลย อยู่ที่นี่วันๆกินแต่ ต้มยำกุ้ง หมูสะเต๊ะ ลาบ-น้ำตก ปูผัดผงกะหรี่ น่าเบื่อจะตาย เอิ๊ก เอิ๊ก
ตอนแรก อ่านเร็วๆ นึกว่า มื้อกลางวันของกอล์ฟเป็น “ไวรัสรสต้มยำ” เป็น dylexia อ่ะดิ… เหะๆๆพี่ปุ๊กๆ มาแกล้งคนอื่นอีกละ บอกไม่จำว่า ตอนนี้ต้องรู้จักทำบุญ ทำทาน สร้างกุศลเอาไว้เยอะๆ จะได้ไม่ลำบาก… อืมม์ แต่เมื่อวานไปกินส้มตำ ไก่ย่าง มา อร่อยชะมัดเล้ย ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ
ตามมาเยือนจากบ้านพี่ไก่ บ้านพี่นันท์ ค่ะ อยู่ ข้างบ้าน พี่ทั้งสองมาก็นาน หนึ่งเองก็มาเยือนพี่ แต่ไม่บ่อย..มาวันนี้ เลยมาเยือนพี่พี่ ทั้ง evil เลย…กินแต่มาม่าเยอะๆๆ ระวังผมร่วงน๊า….o^__^o
แม่พี่กวนให้กินบ่อยๆ เลยล่ะ ทุเรียนกวนเนี่ยะ เอามั๊ย เด๋วส่งไปให้
อย่าว่าแต่พี่กอล์ฟเลยค่ะ..ต่ายก็บริโภคมาม่าเป็นกิจวัตรเหมือนกันไม่รู้ทำไมชอบกินอ่ะ…กับข้าวที่บ้านมีแต่ไม่อยากกินสักอย่าง
เรื่องกลิ่นทุเรียนนี่ ผมไม่เคยนึกถึงมันเลยจริงๆนะเอ้าผมโรคจิตมั้นเยเนี่ยที่ชอบกลิ่นทุเรียน
จะมาบอกว่าเมื่อวานไปกินส้มตำเมโทรมา โคตรอร่อยเลย ไก่ทอดก็อร่อยมากๆๆๆ ส้มตำก็อร่อยมากๆๆๆ อิ อิ
แหงะ ฝุ่นอยู่เมืองไทยแท้ๆ แต่ไม่เคยทานกระท้อนกวนเลยอ่ะค่ะ..อยากรู้จังว่ามันเป็นจะใด..แซบบ่.. ??
-_-”กระท้อนกวนไม่แซ่ปเท่าส้มตำเมโทร ใครกินส้มตำมาก ๆ บ่อย ๆ ขอให้จู้ดดดดดดดดดด