เฮ้อ …
การย้ายตัวกลม ๆ จากฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่งหนึ่งนี้มันไม่ง่ายเลย ฉันไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าจะต้องมาวุ่นวายกับการพยายามย้ายตัวเอง จากบ้านเกิดเมืองนอนที่มีทุเรียนอร่อย ๆ ข้าวเหนียวมะม่วงและก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟ มาเริ่มสร้างบ้านของตัวเองแห่งแรกกับคุณซ๊ะมี ณ.ประเทศอเมริกา

ซ๊ะมี
วันนี้เช็ค bank statement ออนไลน์ ตรวจสอบพบว่าคุณซ๊ะมีถอนเงินออกจากธนาคารผ่านเครื่อง เอทีเอ็ม ต่างเน็ตเวิร์คหลายครั้งในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา รวมแล้ว $395.00 + $19.50 FEE ถอนเข้าไปได้ยังไงเกือบสี่ร้อย อาหารกลางวันพ่อคุณทำไมมันแพงอย่างนี้ แอบพาเมียน้อยไปกินข้าวกลางวันทุกวันหรือเปล่าก็ไม่รู้ แถมยังซื้อความสะดวกสบายด้วยการถอนเงินจากเครื่องเอทีเอ็มในออฟฟิส แต่ละครั้งก็เลยต้องเสียค่าธรรมเนียมทีละสามเหรียญห้าสิบ เราหรืออุตส่าห์ืำทำตัวประหยัดสุดฤทธิ์ เงินหนึ่งเพ็นนีก็เก็บ เก็บหนึ่งร้อยเพ็นนีก็เป็นหนึ่งเหรียญ แต่ไอ้คุณซ๊ะมีใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย อย่างงี้แจ๋วก็หมดกำลังใจจะทำตัวประหยัดแล้ว
ไปช้อปออนไลน์ดีกว่า

จำได้ว่า…ตอนอยู่ป.ห้า ป.หก มีหมอมาลากนักเรียนหญิงออกจากห้องไปฉีดแว๊คซีนภูมิต้านทานโรคหัดเยอรมัน ตอนนั้นเขาบอกว่าสำหรับผู้หญิง เพราะเวลามีลูกจะได้ไม่มีปัญหา
ไอ้พวกเด็กผู้ชายจอมทะเล้นทั้งหลายก็จะแหกปากโวยวายใส่นักเรียนผู้หญิงว่า “นะ นะ ยอมโดนเข็มจิ้มเจ็บนิดเจ็บหน่อย แต่เพื่อลูกของเรา” … อ้ายเวง … ซนเหมือนลิง